De blog waaraan ik bezig was voor het computercrash tijdperk:

Al de creatieve niet-architectuur projecten liggen stil. Veel te veel te zien en te beleven! En ook wel gebrek aan naaimachine, breinaalden, tangen, parels...
Even wennen om te leven met enkel twee koffers aan spullen. Maar ook niet slecht om te leren het even met minder te doen. Hoeveel van die spullen hebben we echt echt nodig?
Oké ik mis het wel, het gefrutsel en de kleine projectjes. Maar met mijn basic uitrusting red ik me wel voor deze maanden.

Dus: Hoe met zo weinig mogelijk materiaal jouw driehoekvormige en gele kamer veranderen in een gezellige plek? Nog volop "under construction" (en wordt waarschijnlijk nooit voltooid). Maar hier toch al een goede start:

Italia, sei bella

Na twee uitputtende en vermoeiende weken zonder laptop is ie dan eindelijk gefikst. Hoera, het einde van het lijden. Minstens twee keer per jaar laat hij mij in de steek, die dell van mij. Maar nu is hij vers geherïnstalleerd en kan hij er met vernieuwde snelheid weer tegenaan.

En dan crasht hij weer. Doodleuk na nog geen vijf dagen. Eerlijk?! Zoiets is toch te wreed! Daar zit je dan in je Italiaans paradijs.. Nog eens twee weken zonder met het thuisfront te skypen? Zonder internet om alles op te zoeken. En dan is er nog het schoolwerk dat ik juist begon bij te benen.
Maar goede moed, kop niet laten hangen.
Maandagmorgen vroeg voor de tien miljard miljoenste keer (effectief toch de zevende keer) naar de computershop.

Tranen in de ogen, klaar om mij deze keer toch echt wel kwaad te maken.
-"Maybe we don't have to reinstall him, but I'm not sure."
Sprankeltje hoop..
-"But I'm afraid it is a problem with the hard disk."
Wa?! Goh waarom ook niet complete pech!

Daar sta je dan, in een mentale rollercoaster tussen tussen hoop en wanhoop. En dan geeft de dame, die al zo lang geduldig haar beurt staat af te wachten, je dit kleine maar gemeende compliment. Dan besef je toch weer hoe mooi Milaan kan zijn.


Sei bella, Italia!

Een late start van het schooljaar hier, maar wat een vliegensvlugge zoektocht. Alle architectuurvakken uitpluizen (en die van stedenbouw) en dan maar hopen dat je de beste keuze maakt. In één week zoveel mogelijk lessen proberen volgen, soms twee tegelijk. Duizelend..

Nu ligt de rooster vast. Oef, even opgelucht ademhalen. Tijd om te beginnen aan de eerste opdrachten, klaar voor de volgende rollercoaster. Klaar om er weer keihard voor te gaan!

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------



"... I AIM AT EMOTIONAL RESONANCE"  - Daniel Liebeskind

I want to create a place where people experience. Where they have this sublime feeling. This inner happiness and peace. To make someone stand still and realise. To let people experience so intensive they have tears in their eyes. To dazzle them. To make them feel home. To be able to distance. To connect. To shelter. To comfort. To expose...  - Hanne

Vorige week was één van reizen en genieten. Een rush waarin je zo zalig en gelukkig bent dat het bijna beangstigend wordt.

De ongelooflijke en zotte ervaringen stapelen zich hier op. En de toekomst belooft enkel nog meer moois...


En dan iets kleins, plots, stomweg iets simpels..

En dan komt dat gemis opeens van heel diep. Anders zo goed verborgen en afwezig. En dan ineens zo vol van thuis en wie en wat ik maandenlang achterlaat. Heimwee en verdriet.

En kwaad omdat ik weet dat ik ondankbaar ben. Ik heb zoveel moois om mee te maken en vooral zoveel dat ik maar tijdelijk moet missen.

Gelukkig is dat gemis er maar heel soms en kort, bijna te verwaarlozen.
Toch is het een blog waard.. voor al die mensjes die ik mis x

Even terug naar huis,

... terug in het fantastische Belgenland.

  

De eerste week in Milaan. Spannend, beetje eng. Plots ken je niemand en praat je met zoveel mensen waarvan je je de naam nu niet meer herinnert. Iedereen wil iedereen leren kennen en al binnen de week heb je vrienden. Niet zoals thuis, vrienden die je jaren kent. Maar toch echte vrienden.

En dan zit je daar in een kajak op een Zuiders meer, met een Amerikaanse mederoeister. Gewoon te genieten. La vitta è bella..